Woestijntapuit!

Zaterdag 18 november 2017

Het winterseizoen is weer begonnen, en dat betekent dus ook weer dat eens in de maand de Gouwebostelling op het programma staat. In oktober kon ik niet, deze keer ben ik wél van de partij.

Het levert best wel wat leuke dingetjes op: zo zien we gedurende de ochtend meerdere keren een (of meerdere?) IJsvogel(s), komt er een prachtige groep van ruim 20 Staartmezen langs hippen, vliegt er een Sperwer over, laten meerdere Goudhanen en ook drie Vuurgoudhanen zich geweldig zien en landt er een mooie groep van zo’n 60 Kramsvogels. Hoogtepunt van de telling zijn toch wel twee Appelvinken aan de westzijde, waarvan één zich lange tijd leuk laat zien, zittend bovenin een dode populier. Dat blijft toch een lastige soort binnen Waddinxveen. Het hoogtepunt van de ochtend volgt dan pas als ik terug aan het fietsen ben naar huis: langs het Zuiveringspad, middenin Waddinxveen, blijkt een grote groep barmsijzen te foerageren in de elzen! Dat is spannend, zeker met de huidige influx waarbij er ook witstuitbarmsijzen opduiken. Die vind ik niet; wel zitten er zowel Kleine als Grote Barmsijzen in de groep, leuk!

Grote Barmsijs; Common Redpoll; Acanthis flammea

‘s Middags een verrassing: volledig ongepland sta ik rond half vier op Schiphol samen met Daniel Benders: hier was vrijdag namelijk een Woestijntapuit gevonden, en vandaag was hij nog aanwezig. De plek is niet echt interessant: we staan direct naast een startbaan… maar goed, als we uit de auto stappen, hebben we de woestijntapuit direct in beeld. Hij blijkt totaal niet schuw te zijn; integendeel, we krijgen hem regelmatig op een paar meter afstand te zien, druk foeragerend en rondrennend, supergaaf! Een prachtig beest, en de subtiele details van dit eerste kalenderjaar mannetje zijn prachtig te bekijken. Het leukste is als hij even ruzie krijgt met een ook aanwezige Zwarte Roodstaart, die hij blijkbaar totaal niet uit kan staan. Elke keer als hij in de buurt komt, wordt hij weggejaagd. Heel leuk, en natuurlijk alweer een nieuwe soort erbij: #299!

Woestijntapuit; Desert Wheatear; Oenanthe deserti

Woestijntapuit; Desert Wheatear; Oenanthe deserti

Woestijntapuit; Desert Wheatear; Oenanthe deserti

Woestijntapuit; Desert Wheatear; Oenanthe deserti

Advertisements

OV-twitchen

Zaterdag 4 november

Vogelen met het OV beviel me vorige week naar Katwijk wel, en dus pak ik het ook dit weekend zo aan. De locatie is niet zo moeilijk: twee Bruine Boszangers in het binnenland (Steenwaard, Culemborg), daar doe je het wel voor!

Vanaf Culemborg Station is het een kilometer of zes lopen. Het is prachtig weer, en zeker tijdens het tweede deel door de uiterwaarden is het dan ook totaal geen straf om dat stuk te moeten lopen. Een Slechtvalk laat zich leuk zien, weggepest door meeuwen. Er zitten lekker veel Kolganzen en ook opvallend veel Grote Zilverreigers, op één plek ruim 20 bij elkaar! Ook de Kramsvogels blijken massaal te zijn gearriveerd, de hele dag komen er groepen over, net als wat Sijzen. Een Geelpootmeeuw laat zich op de kribben ook leuk zien.

Slechtvalk; Peregrine Falcon; Falco peregrinus

Kolgans; Greater White-fronted Goose; Anser albifrons

Buizerd; Common Buzzard; Buteo buteo

De plek voor de Bruine Boszangers is niet zo moeilijk te vinden; een man of 15 is al van ver te zien. Als ik er een kwartiertje sta, begint één vogel te roepen, en een tijd later horen we er met zekerheid twee tegelijk roepen. Zien is echter een stuk lastiger. Elke keer blijven ze ver achteraan, onzichtbaar voor ons. Pas na een uur of anderhalf lukt het me om één van de twee vogels kort in beeld te krijgen, waarbij de oogstreep ook goed te zien is. In totaal sta ik er een uur of drie, maar beter zien lukt niet. Een paar keer zien we hem nog laag over het water langs vliegen, maar meer wordt het helaas niet. Rond een uur of twee vind ik het best, en met dank aan Wietze Janse (nogmaals bedankt!) hoef ik niet in de regen terug naar Culemborg of Houten te lopen. Wel zo lekker… Niet te vergeten trouwens: met nu 298 soorten in Nederland, zou het toch wel lekker zijn om 2017 met exact 300 soorten af te sluiten. Of dat lukt? Het zou wel heel leuk zijn!

Zeetrek, eindelijk!

Zaterdag 28 oktober 2017

Al een keer of vier, vijf was ik de afgelopen jaren met goede wind naar zee geweest om zeevogels te scoren. Terwijl andere telposten de ene na de andere soort scoorden, lukte het maar niet om de typische soorten als jagers en (pijl)stormvogels te zien, zelfs niet bij perfecte noordwestenwind. Afgelopen zaterdag waag ik een nieuwe poging: WNW6, in de loop van de dag meer naar NW. Prima wind, en aangezien ik toch gratis OV heb en Katwijk (Savoy) goed te bereiken is, besluit ik daarheen te gaan. Als het nu alweer niets oplevert…

Als ik rond half negen aankom, mis ik direct de eerste goede soort: René van Rossum ziet een Rosse Franjepoot vliegen, maar hij wordt door niemand meer teruggevonden. In de tijd dat ik er sta, blijkt er wel wat te vliegen, maar echt spectaculair qua aantallen blijkt het niet te worden. Dat zegt overigens niet dat ik geen leuke soorten zie; integendeel! Zowaar lukt het deze keer, en al rond half tien is het raak: ver weg wordt een Vaal Stormvogeltje gevonden, die iets later vlak achter het strand langs komt vliegen! Prachtig te zien. Ik besluit gewoon te gaan genieten en fotograferen te laten voor wat het is, jammer dan. Een goede drie kwartier later volgt weer een nieuwe soort, dit keer een Kleine Jager. Deze vliegt een stuk verder, maar is ook prima te zien. Een Noordse Stormvogel (niet nieuw) een half uurtje later vliegt weer een stuk dichterbij langs en laat zich al keilend ongelooflijk mooi zien. Rond half twaalf volgt dan een Grote Jager, alweer een nieuwe soort! Het grootteverschil met kleine jager valt direct op.

Na een korte middagpauze in een snackbar gaan we rond één uur vol goede moed verder. En het levert weer wat leuks op: nu is het een Middelste Jager, een hele mooie lichte, die ik een stuk beter zie dan de vorige keer dat ik ze had, jaren terug alweer. Na al veel Veldleeuweriken over zee te hebben zien vliegen, vallen twee kleinere leeuweriken direct op als ze het beeld invliegen: inderdaad, het blijken Strandleeuweriken te zijn, alwéér een nieuwe soort! Echt heel mooi zijn ze niet te zien, maar de lichte buik, de manier van vliegen en de grootte/proporties zijn onderscheidend genoeg. Naast al het geweld aan nieuwe vogels, zien we verder nog onder andere een Smelleken, ca. 200 Drieteenstrandlopers, 75 Bonte Strandlopers, een Drieteenmeeuw, een adulte Dwergmeeuw, wat Jan-van-Genten en wat mooie groepen Rotganzen. Om half vier, als het volledig stilgevallen is, houd ik het voor gezien, nu dus met eindelijk wél een keer echte zeevogels. Supergaaf, en zeker voor herhaling vatbaar. Er blijven immers nog genoeg zeesoorten over die ik nog moet!

Vaal Stormvogeltje; Leach’s Storm Petrel; Oceanodroma leucorhoa (Foto: Thijs Schipper)

Grote Kruisbekken

Vrijdag 20 oktober 2017

Na m’n tentamen vrijdagochtend ben ik er klaar mee, en besluit ik een middag te gaan vogelen in plaats van het eindeloze leren. Op de Edese Heide zit namelijk een groep kruisbekken met daarbij ook Grote Kruisbekken. Een soort die in nogal wisselende aantallen in Nederland voorkomt. Jaren zijn er bijna geen, en dan volgt er een invasie met werkelijk honderden vogels door heel Nederland. In 2013/2014, de vorige invasiewinter, kon ik helaas niet naar een groep toe. Nu ik echter in Wageningen studeer en er dus een groepje zo dichtbij zit, kan ik het natuurlijk niet laten erheen te gaan.

Vanaf de bushalte is het een halfuurtje lopen naar de plek waar ze zouden zitten. Onderweg vliegt er van alles over, met als leukste soorten een Appelvink, een Raaf, heel wat Sijzen en een Geelgors. Op de plek aangekomen is het even zoeken, maar al snel vind ik een tweetal. Het verschil met gewone kruisbek is nog wel eens lastig, maar vooral de enorme snavel en dikke stierennek vallen direct op. Het duurt even voordat ze weer terugkeren, maar uiteindelijk is een groepje van vier vrij goed te zien, bestaande uit twee vrouwtjes en twee mannetjes. Het zouden er makkelijk meer geweest kunnen zijn, maar ach, vier is allang leuk! Mooi is ook het verschil met ‘gewone’ Kruisbekken, die een stuk kleiner zijn. Ook de roep van Grote Kruisbek klinkt een stuk zwaarder. Goed om eens te horen. Na twee uurtjes vind ik het wel best. Met op de terugweg nog twee Raven en een Slechtvalk is het toch zeker een productief middagje geweest!

Kruisbek (mannetje); Red Crossbill (male); Loxia curvirostra

Grote Kruisbek (vrouwtje); Parrot Crossbill (female); Loxia pytyopsittacus

Grote Kruisbek (mannetje); Parrot Crossbill (male); Loxia pytyopsittacus

Grote Kruisbek (vrouwtje); Parrot Crossbill (female); Loxia pytyopsittacus

Fantastische trek

3 oktober t/m 18 oktober 2017

Weinig tijd heb ik, maar nooit vogelen, dát kan natuurlijk niet. Dus pak ik de laatste weken weer allemaal kleine gaatjes tussendoor om te gaan vogelen. Soms wordt me dat lekker makkelijk gemaakt: een Bladkoning op de Campus (3 oktober) die zich zelfs zonder kijker leuk laat zien is natuurlijk altijd mooi meegenomen. Een weekje later hebben we voor een vak een excursie naar Arboretum de Dreijen. Niet verkeerd op een dag dat het geweldig goed vliegt. In de anderhalf uur dat we er lopen komen er vele vinken, koperwieken, kepen, wat kruisbekken en zanglijsters over. Hoogtepunt is echter honderd procent een Roodkeelpieper, die laag over komt vliegen terwijl hij een keer of drie, vier hard roept. Supergaaf, een nieuwe soort tijdens een excursie, dat is toch niet verkeerd! Een dag later zie ik met wat vrienden in het bos onder andere een Kleine Bonte Specht.

De afgelopen week heb ik de eerste zelfstudieweek van het collegejaar, dus zit ik weer een weekje thuis. Dat betekent bij mij vaak ‘s ochtends even vogelen, en de rest van de tijd blokken op de tentamens. 14 oktober sta ik dus al vroeg weer op de telpost, en dit levert heel wat leuke dingetjes op: de Vinken vliegen met 2217 exemplaren prima, wat het de tweede dag ooit maakt van deze soort. De Grauwe Ganzen gaan met 745 ook goed. Opvallend zijn de 18 Grote Gele Kwikstaarten, die in de laatste anderhalf uur constant doorkomen. Leuke krentjes zijn onder andere twee Boomleeuweriken, alwéér een Bladkoning en een Smelleken. Klap op de vuurpijl zijn echter twee nieuwe soorten voor Waddinxveen: eerst een Kruisbek, en een half uurtje later een Geelgors, die zelfs even vlak voor de telpost blijft hangen en heel laag overkomt. Perfect!

Geelgors; Yellowhammer; Emberiza citrinella

Veldleeuwerik; Eurasian Skylark; Alauda arvensis

Een dag later loop ik een kort rondje over de Triangel. Er zit, buiten ruim 10 Watersnippen op een leuk nat stukje, niet zo veel. Wel gek zijn twee Zwarte Roodstaarten, waarvan het mannetje constant zit te zingen en het vrouwtje achterna zit. In combinatie met het geweldige weer is het weer bijna voorjaar!

Torenvalk; Common Kestrel; Falco tinnunculus

Ringmus; Eurasian Tree Sparrow; Passer montanus

Zwarte Roodstaart; Black Redstart; Phoenicurus ochruros

Twee dagen later (16 oktober) gaat het los met de Vinken: waar we dachten dat het vorige dagrecord (2685) al chaos opleverde, was het vandaag pas écht chaos: alleen het tweede half uur al levert meer dan 2400 vinken! We (Arjan de Heer en ik) komen na vijf uur tellen op een totaal van 10.319! Een verviervoudiging van het dagrecord, geweldig! Verder hebben we dagrecords van Sijs (53), Kneu (48), Witte Kwikstaart (70), Graspieper (875) en Grote Bonte Specht (4). Natuurlijk zien we ook weer een Smelleken hard langsjakkeren, komen de eerste twee Blauwe Kiekendieven langs en een late Bruine Kiekendief is ook leuk. Wat een dag!

Keep; Brambling; Fringilla montifringilla

Ook 18 oktober staan we weer te tellen. Het vliegt stukken minder dit keer, maar met twee Appelvinken, een nieuwe soort voor de telpost, is het toch niet voor niets geweest. Zeker niet met verder nog onder andere zes Sperwers, een Bruine Kiekendief, wéér een Smelleken die nu blijft hangen en een jagende Havik. Zo is tellen ook dit jaar weer zeer productief gebleken. Benieuwd wat er nog gaat volgen!

Zwarte Roodstaart; Black Redstart; Phoenicurus ochruros

Weekje trekvogels

Zaterdag 23 september t/m zaterdag 30 september

Na een paar nogal drukke weken met m’n studie, levert een weekend weg naar Amerongen met mijn studentenvereniging even wat ontspanning. Ik kan het natuurlijk niet laten om ook een beetje omhoog te kijken tijdens het weekend: het levert zowaar een via bosjes en paaltjes trekkende Gekraagde Roodstaart op en als hoogtepunt een juveniele Roodpootvalk! Dat zijn toch wel de leuke soorten om te hebben!

Een halve week later zit ik in college als in de Wageningse regio-app een Siberische Boompieper in de Bovenpolder wordt gemeld. Zo dan, dat is toch wel een goede soort om ter plaatse te hebben in het binnenland. Na het eten ben ik er dan ook als de kippen bij, samen met nog tientallen anderen. Deze soort, die de laatste jaren steeds vaker wordt gezien (tenminste, vooral gehoord), laat zich echter maar moeilijk zien. Het blijft bij meerdere roepjes en twee keer een zichtwaarneming in vlucht, waarbij ik net aan kan zien dat het een boompieper is. Ach, het is wel weer een hele gave nieuwe soort natuurlijk!

Dit weekend staan we dan voor het eerst dit najaar weer eens op de telpost, ook in het kader van de EuroBirdWatch. Het is niet veel soeps (zie hier voor de aantallen), maar twee Smellekens, een gekke Tapuit die even bovenin een boom gaat zitten en twee Bontbekplevieren (nieuwe telpostsoort!) maken veel goed. Na de telling gaan we door naar de Abraham Kroesweg, waar de laatste weken plotseling veel stelten zaten (onder andere Krombekstrandlopers en Zilverplevieren, beide gemist…). Het stuk land waar ze zaten is helaas grotendeels opgedroogd, en op een Bontbekplevier en een Kleine Strandloper na, is het leeg.

De Triangel doen we natuurlijk ook nog even. Qua vogels zit er niet heel veel, maar een Boomvalk en een Waterral zijn uiteraard wel leuk. Gaaf is vooral een vrouwtje Zwervende Heidelibel. Een soort die we een aantal jaar terug al in Waddinxveen hadden, maar nu dus weer terug is. Prachtige ogen hebben ze toch… Vervolgens is een door Daniel gevonden Bladkoning op een paar honderd meter van m’n huis een leuke afsluiter van een weekje met weinig tijd, maar toch aardig wat trekvogels.

Zwervende Heidelibel; Red-veined Darter; Sympetrum fonscolombii

Tóch weer de Triangel

26 augustus, mooi weer, al veel waarnemingen van leuke soorten ‘s ochtendsvroeg: het kan niet anders, dat moet wat opleveren. Dus begin ik in het Bentwoud, maar dat valt tegen. Een groot deel is volledig overgroeid met jonge wilgjes, en dus niet echt heel interessant meer. Sowieso is het stil, er vliegen alleen af en toe wat groepjes Kneu op. Bij een plasje dan toch nog wel wat leuks: er zwemt een Dodaars (wat doet dat beest hier?) en er zitten twee Groenpootruiters, die een kwartiertje later luid roepend opvliegen en naar zuid door gaan.

Groenpootruiter; Common Greenshank; Tringa nebularia

Omdat ik nog veel te vroeg ben om al naar huis te gaan, rijd ik nog even door naar de Triangel. Gisteren had ik hier al een enorme groep Ringmussen, dus er is daar in ieder geval wel activiteit. Wel is het grootste deel ondertussen al bebouwd met huizen, en daartussen liggen nog wat kleine kruidenveldjes. Echt veel verwachten we er dus ook niet meer van dit jaar. Een eerste veldje langs de Tuinbouwweg levert enkel wat Kneutjes en Oeverzwaluwen bij hun nestwand op. Iets verderop liggen nog wat kruidenveldjes, en hier zitten de Ringmussen weer, stuk of 80, echt bizar veel voor Waddinxveen. Na een paar meter lopen stoot ik een gorsachtig dingetje op, zonder witte staartvlaggen. Geen rietgors dus, maar wat dan? Hij roept af en toe, en het geluid doet me denken aan een ortolaan. Het zal toch niet… Hij landt op een hoop grond, blijft daar een tijdje zitten en jawel: Het is gewoon echt een Ortolaan! Dat is toch wel een hele leuke verrassing weer hier. Helaas zitten alle andere Waddinxveense vogelaars ergens anders, dus ik kan er niemand direct blij mee maken. In de tijd die volgt lukt het me nog twee keer om hem opnieuw op te stoten, daarna vind ik het wel best. Hét bewijs dat de Triangel nog lang niet afgeschreven mag worden!

Ortolaan; Ortolan Bunting; Emberiza hortulana

Ortolaan; Ortolan Bunting; Emberiza hortulana