Spanje II: Paar daagjes rond Barcelona

15 t/m 18 juli 2019

Na een nogal succesvolle eerste week in Sierra Estronad, met al vijf nieuwe soorten, vertrek ik naar Barcelona, waar ik nog twee volle dagen heb om me te vermaken. De eerste dag doe ik de delta en het strand, de tweede dag een kalkheuvellandschap vlak onder Barcelona.

Maar, eerst dus een dagje de Delta de Llobregat. Het is hier nogal apart vogelen, beetje Maasvlakte-stijl. Het is niet per se mooi, want het ligt letterlijk direct naast het vliegveld. Om de paar minuten komt er een opstijgend vliegtuig wel heel laag over. Maar ja, er zitten wel veel vogels. En leuke ook.

Het gaat al lekker vanaf het begin. Binnen een paar minuten heb ik al Bijeneters, een Woudaap, Alpengierzwaluw, Graszangers. Dat kan toch slechter! En dan ben ik nog lang niet bij het leukste deel, de Filipines, een stuk met moeras en veel wetlands. Voordat ik daar ben, heb ik al m’n eerste nieuwe soort gescoord: terwijl ik naar een Buidelmees sta te kijken en om me heen de Grote Karekieten en Cetti’s Zangers overal zingen, vliegen er twee Kwakken over! Eindelijk, een soort die ik al vaak miste in Frankrijk. En in Nederland weigerde ik ze te twitchen, omdat het vaak nogal dubieuze individuen waren, zoals bijvoorbeeld de Avifauna-vogels. Toch leuk, want hier zijn ze natuurlijk sowieso ‘echt’. Ondertussen niet vergeten dat er ook nog Wielewaal en Kleine Bonte Specht zingen, dat er overal Graszangers en Bijeneters rondvliegen, dat er een Strandplevier over vliegt, dat ik nog drie Woudapen zie, dat ik weer drie van de vier grasmussen heb (Kleine Zwartkop, Baardgrasmus en Westelijke Orpheusgrasmus)… Wat een plek om te vogelen!

Kwak; Black-crowned Night Heron; Nycticorax nycticorax
Graszanger; Zitting Cisticola; Cisticola juncidis
Bijeneter; European Bee-eater; Merops apiaster

Aangekomen bij het centrum van dit deel van de delta (de Filipines), wordt het pas echt leuk. Vanuit de eerste hut heb ik ‘enkel’ een Kwak, Woudaap en wat Kleine Zilverreigers. Als ik de tweede kijkhut binnenstap en naar buiten kijk, is het eerste wat ik zie niet verkeerd: een Strandplevier, Steltkluut, Purperkoet en Vorkstaartplevier in één beeld! Wow, purperkoet was een beetje dé doelsoort hier, maar vorkstaart, die had ik niet verwacht! Wat een geweldig gave beesten, vooral de nogal lomp uitziende purperkoeten, met zijn bizar lange tenen en prachtige kleuren, wat écht purper is. Uiteindelijk zie ik hier vier Vorkstaarten en drie Purperkoeten, geweldig! Natuurlijk komen er ook nog even een Woudaap en een Kwak langs vliegen, net als een Purperreiger en een Zwartkopmeeuw. Alsof het niets is hier.

Steltkluut (juveniel); Black-winged Stilt (juvenile); Himantopus himantopus
Vorkstaartplevier; Collared Pratincole; Glareola pratincola
Vorkstaartplevier; Collared Pratincole; Glareola pratincola

Vervolgens is het plan om via het strand naar het noordelijke deel van de delta te lopen. Het duurt even, maar toch al vrij snel heb ik ook de vierde nieuwe soort van de dag binnen: Audouins Meeuw, een soort die in het noordelijke deel een grote broedkolonie heeft, maar ook langs de rest van de kust lekker algemeen is. Altijd leuk. Onderweg heb ik ook nog een Muurgekko en een Spaans Dambordje.

Audouins Meeuw; Audouin’s Gull; Ichthyaetus audouinii
Muurgekko; Common Wall Gecko; Tarentola mauritanica

Het tweede deel van de delta sla ik over: moet ook wel, want het wordt al vanaf 15.00 uur afgesloten ‘s zomers. Ik besluit nog wel even naar de zee te lopen, ik heb toch nog alle tijd. Het levert misschien wel dé verrassing van de dag op: plots fladdert er een Kleine Monarchvlinder langs. Hij wil helaas niet even gaan zitten, maar ook in vlucht zijn ze al supermooi. Wat een gave waarneming!

Kleine Monarchvlinder; African Monarch; Danaus chrysippus

Verder zie ik de rest van de dag niet zo heel veel meer, ook aan zee is het vrij leeg. Oké, de enorme aantallen Geelpootmeeuwen zijn indrukwekkend, er vliegen wat Audouins Meeuwen, en een Purperkoet laat zich nog even geweldig zien. Een supermooie dag, met heel veel topsoorten.

Purperkoet; Western Swamphen; Porphyrio porphyrio

De volgende dag sta ik weer vroeg op, en pak ik de bus naar Castelldefels. Hier begin ik letterlijk op het strand, terwijl ik een uur of twee later op 600 meter hoogte over een bijna bergachtig landschap aan de ene kant kijk, en naar de zee en Barcelona aan de andere kant. Heel gek dat zulke tegenstellingen hier zo dicht bij elkaar liggen. Ik heb het hier over ‘El Garraf’, een kalkmassief direct aan de zee. Indrukwekkend mooi.

El Garraf

Het is een stuk minder massaal qua vogels dan de dag ervoor in de delta, maar toch gaat het best lekker. Opvallend zijn de grote aantallen Provençaalse Grasmussen, die hier werkelijk overal zitten. Ook Europese Kanaries, Bergfluiters en Rotszwaluwen zijn volop aanwezig. Een goede vlinder is het Spaans Bruin Blauwtje, een soort die alleen in Spanje voorkomt. Iets later heb ik ook m’n eerste nieuwe vogel binnen, namelijk Iberische Klapeksters. Goed zie ik de twee vogels niet, maar de verschillen met ‘onze’ klapekster die we hier ‘s winters hebben, vallen wel op. Een stuk donkerder vooral.

Spaans Bruin Blauwtje; Spanish Argus; Aricia morronensis

Bovenop het hoogste punt van de Garraf (La Morella, 594 m), is het uitzicht alle kanten op prachtig. Alleen jammer van de mijnbouw die hier ook volop plaatsvindt, en een nogal negatieve invloed heeft op de staat van het landschap zelf… Een verrassing is een mannetje Rode Rotslijster die opeens naast me zit. Wat zijn ze mooi! Hij is zo weer weg, maar dat is toch wel een leuke verrassing.

Naar beneden lopend begint het steeds meer op te klaren, en wordt het tijd voor wat leuke roofvogels. Ik hoef niet lang te wachten: twee rondcirkelende rovers ver weg komen iets later recht over me heen: Havikarenden! Die had ik alleen nog maar in de Ardèche, maar toen was er niet zoveel aan te zien. Deze komen heel mooi over zeilen, heel gaaf!

Havikarend; Bonelli’s Eagle; Aquila fasciata

Ondertussen zoek ik alle rotsige stukken af, in de hoop een zwarte tapuit of blauwe rotslijster te vinden. Dat lukt: al best snel zie ik een Blauwe Rotslijster, wel vrij hoog boven me, maar toch. Al jagend is hij leuk te zien. Toch wel vet, beide rotslijsters op één dag!

Blauwe Rotslijster; Blue Rock Thrush; Monticola solitarius

Naast uiteraard ook leuke soorten als Alpengierzwaluw, Westelijke Orpheusgrasmus, Roodstuitzwaluw en Gestreepte Heivlinders, levert de rest van de wandeling naar beneden niet zo veel meer op, buiten natuurlijk de prachtige uitzichten over de kustlijn.

Uitzicht vanaf de Garraf; View from Garraf

De dag erna pak ik het vliegtuig terug naar Nederland. Een heerlijke week gehad, met toch aardig wat nieuwe vlinders, 11 nieuwe vogels en uiteraard de wilde katten! Buiten dat was het natuurlijk een geweldige ervaring, met eerst een week op Sierra Estronad en daarna nog twee dagen wandelen bij Barcelona. Een heel lekker begin van de vakantie dus!

Spanje I: Inventarisatie op Sierra Estronad

7 t/m 15 juli 2019

In plaats van dat ik drie weken met m’n ouders mee ga (Noordwest-Frankrijk), besteed ik m’n vakantie dit jaar heel anders. Ik trap af met anderhalve week Spanje. Eerst zit ik een weekje op Sierra Estronad om daar de aanwezige vogels te inventariseren, en daarna nog een paar daagjes vlakbij Barcelona, omdat ik toch de tijd heb om nog wat extra dagen in Spanje door te brengen.

Maar eerst dus Sierra Estronad: dit is een klein gehuchtje, wat sinds bijna 60 jaar verlaten is door de vroegere bewoners. In de tijd dat het hier nog bewoond was, werden de heuvels rondom gebruikt voor de landbouw. Echter, in die 60 jaar is het grootste deel helemaal dichtgegroeid met vooral naaldbos. Sinds een jaar of 25 zijn er een stel Nederlanders komen wonen, die het dorp weer (deels) hebben opgeknapt, en de omgeving gebruiken om van de duurzame landbouw te kunnen leven.

Gelegen tussen Mallos de Riglos, waar een enorme gierenkolonie huist, en La Sotonera, een internationaal belangrijk wetlandgebied, ligt het terrein precies tussen twee waardevolle gebieden in. En dus is er een convenant gesloten met SEO Birdlife om natuurontwikkeling en extensieve landbouw te bevorderen. En aangezien er tellers nodig waren om het stuk land te inventariseren, besloot ik dat dit een buitenkansje was om een deel van m’n vakantie aan te besteden!

Sierra Estronad

En dus kom ik op 9 juli, na een nogal lange reis, aan op Sierra Estronad. De heenweg was al niet verkeerd, met vlakbij een overnachtingsplek bij Chateauroux onder andere Braamparelmoervlinder, Vliegend Hert en als klap op de vuurpijl een Spiegeldikkopje! Een geweldig mooie vlindersoort, en al helemaal leuk om zo onverwacht te hebben. Ook vanuit de trein vanaf Zaragoza naar Ayerbe zie ik lekker veel, zoals een Grauwe Kiekendief, een Aasgier en vier (!) Kuifkoekoeken.

Sierra Estronad zelf ligt heerlijk afgelegen van de mensen. Om er te komen, moet je een ‘weg’ nemen over keien, grind en stenen, en dat dan voor een half uurtje. Wat zeker niet erg is, want het gebied waar het in ligt, bestaat uit 40.000 ha zonder één enkele asfaltweg. Lekker rustig. En het uitzicht, met de Pyreneeën aan de noordkant, is ook prachtig.

Uitzicht vanaf Sierra Estronad; View from Sierra Estronad

De dagen dat we er zijn (ik zelf en nog een andere Nederlandse vogelaar), beginnen we ‘s ochtends, zo rond zonsopgang, met de vogels te tellen. Er zijn vier transecten uitgezet rond het dorp, zo representatief mogelijk over het hele terrein verspreid. En als we er dan toch zijn, lopen we daarna de routes nogmaals om ook de vlinders te tellen. Dit levert uiteraard een hele boel geweldige waarnemingen op.

Zo zie ik deze week vijf nieuwe soorten vogels. Elke ochtend bij het ontbijt jaagt er een Nachtzwaluw in de tuin, soms zelfs maar op een paar meter afstand. Ook makkelijk zijn de Roodstuitzwaluwen, die broeden namelijk gewoon in de kerk in Sierra Estronad, en vliegen overal rond. Goed moment om de verschillen met de andere zwaluwen te kunnen bekijken.

Roodstuitzwaluw; Red-rumped Swallow; Cecropis daurica

Westelijke Orpheusgrasmussen zijn ook helemaal niet lastig. De eerste keer dat we er één zien is de opwinding nog groot, maar de daaropvolgende dagen horen en zien we er elke dag wel wat. Sowieso leuk dat hier vier van de zuidelijke grasmussen zitten, en zich dus goed laten vergelijken: Kleine Zwartkop, Provençaalse Grasmus, Baardgrasmus en dus Westelijke Orpheus. Moeilijker is de Iberische Groene Specht, deze horen we eerst van ver tijdens één van de transecten, waarna we hem vervolgens kort langs zien vliegen. Rotsduif is nieuwe nummer vijf, deze zien we bij het kasteel van Loarre.

Westelijke Orpheusgrasmus; Western Orphean Warbler; Sylvia hortensis

Westelijke Orpheusgrasmus; Western Orphean Warbler; Sylvia hortensis

Uiteraard zit er nog veel meer leuks aan vogels: Zomertortels zingen werkelijk overal op het terrein, een Dwergarend komt regelmatig overvliegen, Vale en Aasgieren zien we elke dag wel en Bijeneters vliegen ‘s ochtends en ‘s avonds overal over. Roodkopklauwieren zijn ook overal te vinden, net als bijvoorbeeld Rotszwaluwen, Bergfluiters, Nachtegalen, Europese Kanaries en Cirlgorzen. Tripjes rondom leveren dan nog soorten op als Hop, Grauwe Gors, Kleine Bonte Specht en Graszanger. Een hele mooie lijst dus, en we mogen zeker tevreden zijn met het eindresultaat van de tellingen.

Vale Gieren; Griffon Vulture; Gyps fulvus

Zwarte Roodstaart; Black Redstart; Phoenicurus ochruros

Grauwe Gors; Corn Bunting; Emberiza calandra

Bijeneter; European Bee-eater; Merops apiaster

Ook de vlinders mogen we niet vergeten, want er zitten aardig wat leuke soorten tussen. Zeven zijn er nieuw: Spaanse Koningspage, Kleine Boswachter, Groot Spikkeldikkopje, Toortsparelmoervlinder, Kwartsblauwtje, Vals Bruin Blauwtje en Kleine Heivlinder. We komen op 34 soorten, een meer dan behoorlijke score, zeker omdat we toch wat buiten de echte vlinderpiek van juni zitten. Vooral heel algemeen zijn ook Spaans Oranje Zandoogjes en Bleek Hooibeestjes, die het hier duidelijk bijzonder goed doen.

Kleine Heivlinder; Tree Grayling; Hipparchia statilinus

Leuke andere soorten zijn bijvoorbeeld nog Zwervende Pantserjuffer, Zuidelijke Glazenmaker, Vuurlibel en twee soorten hagedissen: Catalaanse Muurhagedis en Moorse Franjeteenhagedis. Leuk, allebei endemen die enkel op het Iberisch schiereiland voorkomen (of er nog net iets buiten).

Catalaanse Muurhagedis; Catalonian Wall Lizard; Podarcis liolepis

Dé ‘soort van de week’ is echter een zoogdier, want tijdens een vrij rondje lopen, kom ik zomaar twee jonge Wilde Katten tegen! Één is snel weg de struiken in, maar de ander laat zich een tijdje geweldig bekijken, terwijl die me van onder een graspol aan zit te staren. Geweldig om wilde katten zo mooi te kunnen zien, écht zo’n soort waarvan je hoopt om hem ooit eens goed te zien!

Wilde Kat; Wildcat; Felis silvestris

Een topweek dus, met enorm veel moois. En, zeker dus een aanrader om hier eens heen te gaan, want tellers zijn de komende jaren ook nog gewoon nodig!

Veentrio, plus nog veel meer leuks

16 juni 2019

Het zijn misschien wel de zeldzaamste en meest kwetsbare vlinders in Nederland: Veenbesblauwtje, Veenbesparelmoervlinder en Veenhooibeestje. Het veentrio dus. Ooit best wel algemeen op veentjes in het noorden, maar nu enkel nog aanwezig op een paar kleine, sterk geïsoleerde veentjes in Drenthe. Soms van nog geen halve vierkante kilometer groot. Ze staan dan ook niet voor niets op punt van uitsterven, dus als we ze ooit nog willen zien, moet je snel zijn. De afgelopen jaren kwam het er niet van, maar dit jaar ga ik met drie vrienden van m’n studie een dag naar Drenthe, met als hoofddoel dit trio.

Half zes stappen we de auto in, waarna we om kwart over zeven aankomen op het Dwingelderveld, bij het Holtveen. Nog niet voor de veenvlinders, daar is het nog wat te vroeg op de dag voor. Heel wat leuke dingen zien we hier al: er vliegen enorm veel libellen rond, zoals tientallen, misschien wel honderden Viervlekken, Gewone Pantserjuffers, Koraaljuffers en een Smaragdlibel. Een gevonden adder kruipt te snel weg en zie ik niet, maar meerdere zingende Wielewalen zijn dan wél weer heel gaaf. Één paar laat zich zelfs heel mooi zien. Hoogtepunt zijn echter twee Kraanvogels, een moeder met een jong zelfs! Echt heel vet om te zien, zelfs m’n eerste keer dat ik kraanvogels aan de grond zie in Nederland!

Gewone Pantserjuffer; Emerald Damselfly; Lestes sponsa

Kraanvogel; Common Crane; Grus grus

Op de volgende plek, een veentje van misschien 100 bij 100 meter, ergens midden in een bos, zou het dan moeten lukken voor Veenbesparelmoervlinder. Het is even zoeken naar de juiste plek, maar als we er eenmaal zijn, zien we ze zo. Ze laten zich heel leuk zien, volop foeragerend, gelukkig ook dicht aan de rand van het veen. Bizar dat ze op zo’n klein veentje kunnen overleven, waarbij je tegelijkertijd weet dat ze binnen een x aantal jaar gewoon verdwenen zijn. Daarom dus des te gaver dat we ze zo mooi kunnen zien. Is in ieder geval één van de drie binnen!

Veenbesparelmoervlinder; Cranberry Fritillary; Boloria aquilonaris

Veenbesparelmoervlinder; Cranberry Fritillary; Boloria aquilonaris

Niet veel verder gaan we door voor Veenbesblauwtje. Ook deze zit in een klein veentje, in een pingo-ruïne, een relict uit de ijstijd. Ook dit veentje is misschien niet eens meer dan 100 bij 100 meter groot. Onderweg ernaar toe lopend, horen we een Zwarte Specht, vliegt er een groep Kruisbekken over en zien we een Havik jagen. Als we aankomen op de goede plek, betrekt het echter helemaal, zelfs zover dat het wat begint te spatten. Ook de mensen die er al staan, geven aan dat ze niet makkelijk zijn: in anderhalf uur zijn de veenbesblauwtjes enkel af en toe door de scoop gelukt. Echter, we staan er nog geen drie minuten, en een klein blauwtje dat achter ons langs vliegt blijkt tot onze stomme verbazing een Veenbesblauwtje te zijn! Deze gaat in de kraaihei aan de rand van het veentje zitten, waar hij zich perfect laat zien. De bovenkant van de vleugels zien we helaas niet, maar wat een geluk dat we er één zo makkelijk kunnen bekijken! Two down, one to go!

Veenbesblauwtje; Cranberry Blue; Agriades optilete

We gaan door naar het Fochteloërveen, waar we hopelijk de laatste veenvlinder gaan zien, het Veenhooibeestje. Geelgorzen zingen volop, bij een hut broeden Boerenzwaluwen die bijzonder tam zijn, over het veen vliegt een Paapje en we zien wat Groentjes. Echter, door de wind zijn de veenhooibeestjes een stuk lastiger dan we verwachtten. Het duurt dan ook even, maar uiteindelijk zien we meerdere exemplaren vliegen. Één wil er even op het pad gaan zitten, waardoor we er één toch nog goed kunnen bekijken. Wat een mooie vlinders ook weer dit. En daarmee hebben we dus ook al de drie veenvlinders gezien! Hoe gaaf, dat dat gelukt is!

Langs de weg zoeken we nog even naar maanwaterjuffers, maar die kunnen we helaas niet vinden. Ach, met zo’n dag, met zoveel gave soorten, is dat ook niet zo heel erg meer!

Boerenzwaluw; Barn Swallow; Hirundo rustica

We hebben nog tijd zat, waardoor we met gemak nog naar het Zuidlaardermeergebied kunnen. Daar geen vlinders meer, maar vol de focus op leuke vogels. We beginnen aan de zuidkant, bij de Oostpolder, waar de Zwarte Sterns en Witwangsterns zich prachtig laten zien. Vooral de witwangen zijn leuk, een aardige poos terug al dat ik die nog eens zag. Ook zitten hier enorme aantallen Geoorde Futen, mét jongen. In broedkleed zijn dat toch echt hele mooie vogels. Leuk is ook een volop zingende Grote Karekiet, die we helaas niet te zien krijgen. Wel gaaf, ook al meerdere jaren terug.

Witwangstern; Whiskered Tern; Chlidonias hybrida

Het is even zoeken naar de volgende plek, maar uiteindelijk komen we helemaal aan de noordkant terecht. De leuke hoenders (Porselein en Kleinst) lukken niet, maar wel zwemmen hier ook weer enorme aantallen Geoorde Futen, vliegen overal Witwangsterns rond, horen we een Snor en wat Blauwborsten, zien we een Zomertaling en lukt toch ook Steltkluut nog. Het is er maar één, maar deze laat zich wel heel mooi zien. Een leuke laatste doelsoort van de dag, waarop we écht heel veel gave dingen zagen, inclusief het ‘veentrio’! En dan moet je je voorstellen dat we ook nog een beetje naar kevers, zweefvliegen, planten enzovoort keken…

Witwangstern; Whiskered Tern; Chlidonias hybrida

Steltkluut; Black-winged Stilt; Himantopus himantopus

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Excursie-week op Texel

23 t/m 26 mei 2019

Het einde van het studiejaar heeft toch wel elke keer de leukste vakken. Zo ook dit jaar, want met het vak Marine & Estuarine Ecology gaan we onder andere een week naar Texel. Altijd leuk, en zeker eind mei.

De eerste dag kom ik veel eerder aan dan nodig, zodat ik nog even een mooie ronde over het eiland kan maken voor wat vogels. Met morinelplevieren, leuke rotganzen en veel stelten zou er aardig wat moeten lukken. Het valt echter wat tegen: zowel de morinellen als de zwarte en witbuikrotgans blijken te zijn vertrokken, en ook verder op het eiland is het vrij tammetjes qua vogels. Uiteraard blijven de typische kustsoorten zoals Dwergstern, Noordse Stern en honderden Rosse Grutto’s heel leuk, maar het valt toch wel tegen achteraf. Leukste soort is dan nog een Krombekstrandloper bij Dijkmanshuizen.

Ook de andere dagen valt het met de vogels erg tegen. In de tijd die we hebben tussendoor, zien we vrij weinig leuks. Echter, de derde dag wordt er in de Staatsbossen een Grauwe Fitis gevonden. Dat is nog wel een hele leuke, want die had ik enkel in 2011 in Alphen aan den Rijn, maar die had ik alleen maar gehoord. Deze laat zich echter heel leuk zien, terwijl hij volop aan het zingen is. Top om deze soort nu een keer écht goed te hebben gezien, en dat maakt, qua vogels, de hele excursieweek ook wel een stuk beter!

Grauwe Fitis; Greenish Warbler; Phylloscopus trochiloides

Grauwe Fitis; Greenish Warbler; Phylloscopus trochiloides

Zelf vinden blijft het mooist

6 mei 2019

Tentamenweek wil niet zeggen, geen tijd voor vogelen, integendeel. Juist even naar buiten gaan is het lekkerste dan wat er is. Dus maak ik dit keer een rondje door het Binnenveld. Best leuk vogelen, blijkt al snel, met overal zingende Grasmussen, Kleine Karekieten, een Paapje, een mooie groep Regenwulpen en de eerste Koekoek van het jaar. Dat blijven toch mooie vogels. Ik sluit af op Kooiweg, waar vaak wat tapuiten, paapjes en misschien ook wel wat noordse kwikstaarten zitten. Een tapuit zit er inderdaad, maar veel leuker is als er uit de greppel naast de weg plots een Draaihals omhoog komt vliegen! Wow, dat is natuurlijk nog wel een stuk leuker, en helemaal om zelf te vinden! Hij vliegt naar een hoop takken naast de weg, waar hij zich nog even laat zien, voordat ‘ie naar beneden duikt.

Draaihals; Eurasian Wryneck; Jynx torquilla

Een klein half uurtje later zijn de eerste vogelaars aanwezig, maar we kunnen hem niet meer vinden, totdat ‘ie plots 100 meter verderop blijkt te foerageren en opvliegt door een fietser, weer terug naar de takkenhoop. En dan maar denken dat we de takkenhoop goed in de gaten hadden gehouden. Maar ook nu blijkt ‘ie wéér weg, en als ik besluit weer naar huis te gaan, blijkt ‘ie alweer 100 meter verderop te zitten. Bizar, hoe zo’n beest weg kan komen zonder dat iemand het doorheeft. Maar goed, toch leuk om weer eens een wat betere soort te hebben gevonden, dat is toch stukken leuker dan twitchen!

Draaihals; Eurasian Wryneck; Jynx torquilla