Geen Aziaat, wel een Zwarte Zeekoet!

Al sinds zo lang als ik me kan herinneren, ga ik in de kerstvakantie een dag vogelen met m’n opa. Ook deze vakantie laten we niet verstek gaan, en gaan we – waar anders – naar Goeree.

Ook al zo standaard: we beginnen bij Stellendam. De stelten zijn weer in groten getale aanwezig, hoewel de meeste Drieteenstrandlopers en Bonte Strandlopers erg ver weg zitten. Dichterbij zitten veel Scholeksters, Tureluurs en wat Zilverplevieren. In de Binnenhaven kunnen we een pontische meeuw niet vinden; wel zien we ca. 11 Middelste Zaagbekken en wat Grote Mantelmeeuwen. Aan de overkant van de weg in het Zuiderdiep zit zoals altijd weer een mooie groep Toppers (48) en een mannetje Grote Zaagbek. Even later bij Havenhoofd zwemt in het haventje een tweede mannetje.

Dan gaan we door naar Polder Oude Oostdijk, waar we een hele tijd zoeken naar een Aziatische Goudplevier. Deze zeer op goudplevier lijkende soort zit hier nu al een paar weken en lijkt relatief goed te vinden te zijn. Vandaag echter niet. Hoe we ook de polder afzoeken op groepen goudplevieren (waar hij mee optrekt), we zien maar vier goudplevieren op de grond zitten en af en toe een groepje overvliegen. De grote groep van een stuk of 80 is in geen velden of wegen te bekennen. We moeten het hier doen met grote groepen Brandganzen, Wulpen en een IJsvogel die met de auto mee vliegt.

hc4a4850-kopie

Wulp; Eurasian Curlew; Numenius arquata

Volgende bestemming is Kwade Hoek, waar we, net als vier jaar geleden, voor IJsgors en Sneeuwgors komen. De laatste heb ik nog steeds enkel hier gezien en nooit weer. Als we bijna bij het strand zijn, volgt een enorm frustratiemoment: boven de laatste duinenrij zien we opeens een grote, lompe, donkere vogel vliegen met lichte vleugelvlekken. Dat kán bijna niets anders dan een jager zijn! Net als ik m’n kijker er op zet, duikt ‘ie naar beneden, om bijna niet meer boven te komen. Tenminste, hij komt pas weer een paar honderd meter verder boven de duinen uit, als het al veel te laat is om er nog een naam aan te plakken… Zo balen, want het zou nog een nieuwe zijn geweest. Ik blijk nog gelijk te krijgen als ik grappend zeg dat er vast wel iemand is die hem oppikt en hem wél weet te determineren. Thuis zie ik namelijk dat er iets verderop op ongeveer hetzelfde tijdstip een grote jager overvloog…

Maar goed, we kwamen dus voor de gorzen. Die blijken lastiger dan gedacht. In het kwelderachtige deel stoten we zowel wat sneeuw- als ijsgorzen op, maar geen één keer zien we ze echt heel mooi. De buienluchten boven de kwelder zijn echter des te mooier en zorgen ervoor dat het genieten is. Als we bijna terug de duinen in lopen, zien we toch nog een groep van 35 sneeuwgorzen vlak over ons vliegen, maar die vliegen helaas naar een onbereikbaar gedeelte. In het laatste deel terug naar de auto zien we nog een groepje Oeverpiepers en een geringde, maar nogal hinkende Drieteenstrandloper.

hc4a4886-kopie

Drieteenstrandloper; Sanderling; Calidris alba

Geheel volgens de traditie gaan we hierna naar de Brouwersdam. Het haventje aan de noordzijde blijkt zo goed als leeg te zijn op twee Gewone Zeehonden, een Roodkeelduiker en drie Eiders na. Ook de rest van de nogal onstuimige zee is vrij leeg. Vanaf de Spuisluis wordt alles echter beter. Vanaf de twee punten zien we een heel aantal leuke soorten, zoals drie Kuifduikers, een Geoorde Fuut en tientallen Zwarte Zee-eenden, BrilduikersMiddelste Zaagbekken en Eiders. In de spui zelf zwemmen natuurlijk weer wat Grijze Zeehonden en op de stenen lopen vele Steenlopers en twee Kanoeten.

Na wat zoeken vinden we uiteindelijk ook vier IJseenden, waarvan in ieder geval één prachtig mannetje. Terwijl ik twee van deze in beeld probeer te houden, zwemt er opeens iets heel anders m’n beeld binnen, waarvan m’n hart toch een heel stuk sneller gaat kloppen: zeekoetachtige, relatief korte snavel, witte onderkant, grijzig voorkomen, zwart-wit-achtige bandering op de rug: ZWARTE ZEEKOET!!! Wow, veruit mijn allermooiste zelfontdeksoort ooit! De hele dip van de Aziatische Goudplevier is binnen no-time volledig vergeten. Een seconde of tien kan ik hem volgen, maar dan raak ik hem door de onstuimige zee helaas kwijt. In het daaropvolgende half uur lukt het helaas niet deze (voor mij nieuwe!) vogel terug te vinden, maar man, wat ME-GA-GAAF om eindelijk een keer een echt goede soort zelf te vinden!

Advertisements

2 thoughts on “Geen Aziaat, wel een Zwarte Zeekoet!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s