Veel kilometers, veel topsoorten

Normaal gesproken zou ik me op een woensdag op school zitten te verbijten dat ik niet kan vogelen omdat er binnen 35 kilometer een frater, europese kanarie en een ringsnaveleend zitten. Maar als ik dan precies op die ene woensdag vrij ben, is het niet moeilijk om te beslissen wat te gaan doen. Erop af natuurlijk!

Dus sta ik rond negen uur op een braakliggend terrein bij Pijnacker, samen met een andere vogelaar zoekend naar de frater en een europese kanarie, waarvan de tweede nog nieuw voor me is. Op en boven het terrein zongen verschillende veldleeuweriken, prachtig op de vroege morgen. Ook baltsten grutto’s volop, en vlogen er wat wulpen over. Ook een aantal zingende rietgorzen waren wel leuk. Maar ja, daar kwam ik niet voor. Samen met de andere vogelaar was de groep groenlingen, waar de frater en europese kanarie zich in zouden moeten bevinden, snel gevonden. Maar in de begroeiing was het nog een hele opgave om ze er tussen uit te prikken. Rustig zoekend stootten we opeens een bokje op, heel leuk! Even daarna vloog de groep groenlingen op, en zagen we de kanarie er al tussen vliegen. Toen ze weer gingen zitten, zat de euro knar bijna bovenin en volledig vrij, heel mooi. Deze in Nederland redelijk zeldzame vogel was toch wel erg mooi om te zien! Iets later vonden we bovenin een topje ook de frater, een schaarse soort die eigenlijk alleen in het noordelijk kustgebied van Nederland te zien is, dus dat ‘ie nu hier zit, is wel heel bijzonder. Deze liet zich geweldig zien, heel wat beter dan de kanarie.

Image

Frater, Twite

Image

Frater, Twite

Na nog een aantal keer zowel de europese kanarie als de frater gezien te hebben, was de volgende bestemming de Broekpolder bij Vlaardingen. Onderweg kwam ik langs de Ackerdijksche Plassen, waar nog een stuk of 80 grutto’s zaten, en wat mooie rietgorzen. Fietsend langs o.a. Vockestaert zag ik nog het nodige aan vogels, waaronder 3 sperwers en veel zingende tjiftjafs. In de Broekpolder was het een komen en gaan van vogelaars, en kwam ik al snel te weten dat de ringsnaveleend nog steeds aanwezig was. Dat bleek, want aan de kant van een plas stond een groep van 10 vogelaars. Bij hen aangekomen werd de zeer zeldzame ringsnaveleend me gelijk aangewezen. Deze in Nederland zeer zeldzame dwaalgast komt normaal gesproken voor in de Verenigde Staten en Canada. Hij zat veel met de kop in de veren, maar als hij even ging zwemmen was de ring om de snavel mooi te zien.

Image

Ringsnaveleend, Ring-Necked Duck

Image

Ringsnaveleend, Ring-Necked Duck

In de plas zaten ook nog een aantal berg- en slobeenden, honderden kuifeenden, en 4 dodaarzen. Na een uurtje kijken ging ik verder om te gaan zoeken naar de klapekster, die ik hier tweeëneenhalve maand geleden ook al had. Samen met Stefan van Ettinger, die hem vijf minuten voordat ik kwam al had gezien, kon ik hem, hoe hard we ook zochten, niet vinden. Toen we wegliepen, kregen we van een medevogelaar te horen dat er een stukje achter de Broekpolder 2 roodhalsganzen waren gevonden. Ik had nog genoeg tijd, dus dat kon nog wel. Samen met Stefan gelijk daarheen gereden, maar vanwege de afstand en de stand van de zon was het afzoeken van de groep brandganzen onbegonnen werk. Wel zagen we dat er een stukje verderop een kijkhut was, dus gingen we daar maar heen, in de hoop dat daar vogelaars waren die ze al gevonden hadden.

De vogelaars die waren er, de roodhalsganzen waren echter niet in beeld. Wel zong vlakbij de hut een cetti’s zanger, zat er in het riet een roodborsttapuit, en liepen er op het weiland honderden brand- en kolganzen een wat wulpen. Toen er even later nog meer vogelaars kwamen, werden echter ook de roodhalsganzen gevonden. Ondanks de grote afstand waren ze toch aardig te zien. Leuk, want de laatste keer dat ik ze zag was alweer 1,5 jaar geleden. Na een tijdje genoten te hebben van deze prachtige ganzen, werd het alweer tijd om terug te gaan richting huis..

Toevallig kwam ik onderweg weer langs de plek waar ik eerder vandaag al de kanarie en de frater had, dus ging ik er nog maar een keertje heen, want ja, zo vaak zie je ze nou ook weer niet. Met de hulp van een aantal andere vogelaars waren ze zo gevonden, en nu liet vooral de europese kanarie zich geweldig zien.

Op de Onderweg hoopte ik nog op een steenuil, maar die liet zich niet zien. Genietend van een mooie zonsondergang reed ik terug naar huis, terugkijkend op een geweldige dag met veel kilometers (ca. 80 km), maar ook met 2 geweldige nieuwe soorten.

Advertisements

3 thoughts on “Veel kilometers, veel topsoorten

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s