Topafsluiting van 2013

Vorig jaar zag ik 29 december meerdere nieuwe soorten, een mooie afsluiter voor dat jaar. Ook vandaag ben ik samen met m’n opa weer weggegaan, hopend op weer een mooie afsluiter.

De eerste bestemming waren de havenhoofden van Scheveningen. Lopend over het Zuiderhavenhoofd zagen we tussen de twee havenhoofden al snel 2 vrouwtjes eiders rondzwemmen. Ook zaten er onder aan de pier meerdere steenlopers en scholeksters. De meeuwen op het strand lieten we maar voor wat het was, want met de vreselijk harde wind had afzoeken toch geen zin. Gelukkig kon je aan het eind van het havenhoofd wat in de luwte staan, waardoor over zee kijken heel wat beter ging. Dit leverde in een uurtje kijken een stuk of 35 roodkeelduikers op en vele drieteenmeeuwen. Het leukst waren echter de kleine groepjes alken of zeekoeten. Het verschil tussen deze twee soorten is op afstand echter opvallend moeilijk te zien, waardoor de meeste ondetermineerbaar bleven. 3 zeekoeten echter vlogen wat dichterbij, en dat was dus ook de eerste nieuwe soort van de dag. Terwijl we wat over zee zaten te kijken, vloog er plotseling een jonge jan-van-gent de haven in! Deze liet zich, zowel rondvliegend als dobberend op het water heel leuk zien. Alleen was weer de wind spelbreker, waardoor fotograferen bijna geen doen was.

Image

Jan-van-gent, Northern Gannet

Verder zat er niet zo veel meer op de pier, enkel een oeverpieper was nog leuk. Teruglopend richting de auto zochten we, tevergeefs, naar een roodkeelduiker die hier al een tijdje zou moeten zitten. Ook een ritje door de havens van Scheveningen leverde geen roodkeelduiker of andere leuke soort op.

Hierna vertrokken we richting Hoek van Holland voor de huiskraaien. Deze soort, normaal gesproken enkel te zien in Zuid-Azië, is in de jaren ’90 op schepen naar onder andere Nederland gekomen, en broedt hier sinds 1998 succesvol. Tegenwoordig zitten er hier zo’n 30 exemplaren. Omdat ze oorspronkelijk niet in Nederland thuishoren, is sinds kort besloten dat ze uitgeroeid mogen worden. Dat zou dus betekenen dat ik ze nooit meer in Nederland zou kunnen zien. Het was dus nu of nooit.

Rondrijdend over de Koningin Emmaboulevard en een aantal groepen kauwen afzoekend, vonden we ze niet. Ook bij Station Berghaven konden we geen huiskraai vinden. Net toen we de hoop al begonnen op te geven, vonden we op de Koningin Emmaboulevard toch 4 huiskraaien, toch in een groep kauwen. Het was even zoeken, maar we hebben ze! Meetrekkend met een groep kauwen foerageerden ze op de grasvelden rond de boulevard, maar ja, voor hoelang nog? Waarschijnlijk de eerste én de laatste keer dat ik ze gezien heb…

Image

2 huiskraaien, 2 House Crows

Na ze een tijdje bekeken te hebben, gingen we verder naar de Rietputten bij Vlaardingen, hopend op baardmannetjes. Het pad om dit enorme rietveld aflopend, vonden we al snel 2 baardmannetjes, maar die waren ook gauw weer weg. Bij deze twee vogels bleef het wel, nog één vonden we er, maar dat was het. Door de wind kwamen ze gewoon niet naar naar boven, en dan is het toch lastig zoeken in zo’n rietveld. Af en toe hoorden we er wel wat roepen, maar zien, dat niet. Verder zaten er hier nog wat slobeenden, een torenvalk, en bij de auto zat een groepje mezen met in ieder geval 2 boomkruipers en een goudhaantje.

De laatste stop van vandaag was in de Broekpolder, ook bij Vlaardingen. Hier zit al weken lang een klapekster. Lopend door de polder kwamen we niet zo veel tegen, totdat we op de plek kwamen waar de klapekster vaak gezien wordt. Met de scoop de bosjes afspeuren, leverde al gelijk de klapekster op, ook al was het maar voor eventjes, want hij dook snel naar beneden. Ondanks zoeken konden we hem het volgende half uur niet meer terugvinden. Na een tijdje gepraat te hebben met een andere vogelaar, zochten we nog één keer de bosjes af. En ja, hij zat er weer. Dit keer dook hij niet naar naar beneden, maar zat hij prachtig in de bosjes. Ondanks de koude, harde wind super te zien.

Image

Klapekster, Northern Shrike

Image

Klapekster, Northern Shrike

Na een kwartiertje begon het te regenen, en omdat het ook al donker begon te worden, gingen we weer richting huis. Een topafsluiting van 2013 dus, met drie nieuwe soorten.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s